Je zou ons de dood in laten marcheren?
Ik wil dat we vrij zijn.
Met of zonder jou
ik zal naar Rome marcheren.
Je was zelf slaaf van Marcus Crassus?
Dat was ik.
Waarom zou ze alles riskeren
om te vluchten uit mijn liefdevolle armen?
Morgen gaan we naar Rome met Crixus.
Toch zou ik je graag bij Spartacus hebben.
Mijn plaats is voor altijd bij jou.
Hierin niet.
De hoer Canthara vertelde hoe ze jou zag wegkomen
uit de tent van Kore.
Het spel is voorbij jongen.
Genomen te worden als een vrouw.
Rome kigt eindelijk binnen ons bereik!
Een kloten haas tussen ons in?
Spreek zachter.
Ik ben niet bang in het donker
Zoals een angstig kind,
Brand pijlen!
De volgende keer, draag jij de boog.
Het is te ver voor het verdomde bloed.
Pak hun wapens en wapenuitrusting
en wat ze nog aan bruikbaars hebben.
Deze mannen reisden vanuit het noorden.
Met welk doel was Crassus daar?
Degenen die hem volgen zijn te herkennen
aan het brandmerk van de stier.
Dit zijn niet zijn mannen.
De Adelaar en de Dolfijn.
Ik heb ze eerder gezien.
Het brandmerk van Gnaeus Pompeius Magnus.
Pompeius?
Een meester van zowel land als zee.
Mijn man sprak met diepe bewondering over de man.
En verwelkomde hem
als de grootste strijder van Rome...
Ik heb verhalen gehoord over zijn veroveringen.
En de naam van Slager werd hem gegeven.
Wij zullen vogels en vissen slachten!
Ik dacht dat Pompey vocht in Spanje
tegen de afvallige Sertorius.
Zijn afwezigheid was de reden dat Crassus de wapens tegen ons opnam.
Als Pompeius terugkeerd naar de Republiek,
als het nacht is,
zullen de man en zijn legioenen hun schaduw vooruit werpen.
Spartacus.
Een rijder komt er aan.
Dat kan afleiding zijn!
Zeg het als op de flanken bewegingen plaatsvinden!
Hij draagt een mantel van het verdomde legioen.
Dat is geen Romein.
Drink.
Verspil dat niet aan de doden.
Je leeft nog.
Ik ben een spook,
achtervolgt door een wereld zonder betekenis.
Dan moeten we het spook voeden,
zodat het vlees terug kan keren
met de belofte aan betere tijden.
Er staat ​​niets aan de horizon.
Was zijn dood zoals hij gedroomd had?
In een glorieuze strijd?
In de strijd, ja.
Maar zonder glorie.
Vertel erover.
Zodat we het verdriet kunnen delen.
De dagen nadat we afscheid namen waren gevuld met overwinningen.
Het bloed van onze vijanden was bezaaid op de velden
het modder bezaaid met de doden.
Rome lag binnen ons bereik.
Alleen werd het tegengehouden door Crassus
en zijn legioenen.
Het was de man zelf.
die Crixus van zijn leven beroofde?
Crixus!
Crixus werd aangevallen door de verrader Caesar.
Een jonge jongen
doorboorde hem met een speer.
Een verdomde jonge jongen.
Wat gebeurde er met Agron?
Had hij hetzelfde lot als Crixus?
Of leeft hij nog?
Er is maar èèn reden
waarom Crassus mijn leven spaarde.
Om Spartacus een visie van zijn einde te laten zien.
Crassus wil je verleiden
tot dwaze acties.
Als het alleen om mijn eigen leven ging,
zou ik misschien tot actie overgaan.
Nu moeten we zulke gedachten laten varen,
en ons richten op een belangrijkere zorg.
Pompey.
Zijn verkenners gingen naar het
zuiden , in de richting van Crassus.
Hij zal er meer zenden, als ze niet terugkeren.
We kunnen ons niet veroorloven om tussen
twee legers ingesloten te zitten,
die als èèn tegen ons vechten.
Nee, dat kunnen we niet.
Geen van de Galliësche mannen hebben iets gezegd ?
We hebben zwepen en heet ijzer gebruikt
om ze te laten praten.
Ik zal doorgaan tot er èèn knapt.
Of beveel alle rebellen te verscheuren.
Ik heb tijd noch geduld om te pauzeren
voor een dergelijke afleiding.
Geef bevel tot het opbreken van het kampement
als Apollo de oostelijke hemel nadert.
Ik zou tempo maken.
Er is een kwestie van zorg
binnen het volgelingen kamp.
Een hoer met de naam Canthara,
werd afgeslacht als een varken
van haar kut tot haar keel.
Canthara? Wat weet jij daarvan, Caesar?
Het nieuws komt me nu pas ten gehore.
Ik zoek de vrouw al meerdere dagen.
Wie ze ook boos maakte, zijn toorn moet gevreesd worden.
Het volgelingen kamp is dicht bij
onze geledingen.
Ik zou niet willen dat het chaos en moord werd.
Ik zal me persoonlijk met deze materie bezig houden.
Mogen zij die verantwoordelijk zijn hetzelfde lot ondergaan.
Commandant.
Twee soldaten te paard zijn in aantocht,
dragen de kuif van Pompeius.
De slager openbaart zich eindelijk.
Breng ze naar mijn hoofdkwartier.
Proconsul Gnaeu Pompeius Magnus...
biedt ondersteuning aan
tegen de rebellen van Spartacus.
Het aanbod word begroet met een wonderlijke verrassing.
Ik heb nog nooit gehoord dat Pompey
iemand anders steunt behalve zijn eigen.
Excuses.
Ik breng alleen de boodschap.
Vertel dan wat er verder is.
Pompey verzoekt om een vergadering.
Waarom komt hij hier zelf niet heen
indien hij dat wenst?
Omdat hij hier niet als een dwaas wil staan.
Is dat zo?
Ik riskeer geen reis.
Noch zal ik mij afwenden van mijn bogen
voor de reus.
Pompey verzoekt om neutraal terrein.
Twintig mannen zullen hem begeleiden.
Ik zal het overwegen.
Zorg dat ze van eten en wijn krijgen.
Commandant.
U kunt het aanbod niet serieus nemen?
Pompey wil uw kennis van Spartacus
zodat hij de overwinning ontrukken kan uit uw handen.
Caesar, dat vind u toch ook?
Ik deel uw bezorgdheid.
Toch keert Pompey als held in zijn strijd bij Sertorius,
en word gelauwerd.
Zijn hulp weigeren word als belediging beschouwd.
Die tegen u gebruikt kan worden binnen de Senaat.
Laat de Senaat wat krijgen.
Er is ook een praktische reden
om de voorwaarden te accepteren.
We kunnen dan aanvallen vanuit het zuiden,
Pompeius kon Spartacus tegenhouden
om via de bergen te ontsnappen.
En allen die hem volgen.
Iets wat ik ik niet zie gebeuren.
Vader, u kunt niet gaan.
Dan lijkt het dat Pompey u beveelt.
Nogmaals, ik deel u zorg.
U moet niet de indruk geven dat u onder hem staat.
In plaats daarvan stuur een geëerde naam in uw plaats
om te onderhandelen.
En ik neem aan dat die naam "Caesar" is?
Nee, alleen de commandant bepaald wie
een dergelijke hoge positie heeft.
Pompey is een sluwe tegenstander.
Ik zou een ervaren iemand
tegenover hem zetten.
Tiberius heeft bewezen dat hij waardig adviseert.
Zijn jeugd zal leiden tot Pompeius onachtzaamheid,
tot zijn diepste spijt.
Caesar zegt eindelijk iets waar ik het volledig mee eens ben.
We zullen wachten tot uw terugkeer.
Weeg Pompeius ware bedoelingen maar zorg voor geen problemen.
Ik zal het doen vader,
zoals u beveelt.
Was het zo kort geleden, toen hier een onzekere jongen stond?
Die dagen zijn verdwenen uit het geheugen.
Hij is nu een man.
En ik wens hem alles wat hij verdient.
Je was een slaaf van Marcus Crassus?
Degene die ontsnapte bij de Melia berg?
Ik heb het gerucht gehoord .
Dat je zijn geliefde was.
Zo'n tijd was er.
Dan stond je zeer dicht bij hem.
Voordat je vluchtte.
Ik deelde zijn tent die nacht.
Ik pakte een mes en ontsnapte terwijl hij sliep.
Waarom heb je geen gebruik gemaakt van je kans?
En hem gedood?
Als Crassus die nacht gedood was,
zou Crixus nog leven.
Ik ben geraakt door je verlies.
Toch ben ik daar niet verantwoordelijk voor.
We zijn allemaal verantwoordelijk voor onze acties.
En de keuzes die we maken.
De dingen die we doen.
En dat wat we zouden moeten doen.
We kunnen de zaken niet veranderen.
Nog de voorbije dagen herleven.
Nee, we kunnen ons niet verzetten tegen een onzekere toekomst.
En het moment dat het zich presenteert,
het is niet af te meten
wie het diepst gekweld is.
Informeer Pompey over mijn aankomst.
Blijf aan mijn zijde.
Als de man maar de geringste beweging maakt, pak je je zwaard.
Laten we spreken met je commandant.
En zijn bedoelingen.
Hij staat te popelen om u te begroeten.
Geëerde Pompey. Mijn vader spijt het
dat hij niet kon komen...
Dat spijt mij ook.
Ik had gehoopt de Commandant zelf te omarmen.
Toch het lot leverde de schim van de naam Crassus.
Is dit het zwaard?
Degene die Crixus van zijn leven heeft beroofd?
Zorg dat de jongen zijn mannen worden
vastgebonden en maak je klaar voor de mars.
Sta op!
Wil je hen in leven houden?
Ik zou graag de doden willen eren.
Voordat ik zelf dood ga.
Dat is niet nodig.
Ik had geen hand in het lot Canthara .
Degene die het bevel gaf haar zo ruw uit deze wereld te nemen
zal nooit meer schade veroorzaken.
U kent het beest dat haar leven nam?
Een blatend schaap die zichzelf verwarde
met een dreigende wolf.
Die het verdient afgeslacht te worden.
Ik zou er alles voor geven om hem
te zien lijden.
Laten we ons troosten bij de gedachte aan zijn bloed.
En aan de warmte van het vlees, onder de levenden...
Wat is er met Crassus?
We hebben hem in de val gelokt.
Blijf met je handen van hun af!
Ik wil niet dat de jongen en zijn mannen aan wraak ten prooi vallen!
Hun bloed dient een hoger doel!
Spelen?
Om de doden te eren.
En troost te geven aan hen die hun dierbare verloren.
Ik heb dit eerder gezien.
In Crixus zijn handen. En de jongen op slagveld toen hij...
Zijn naam is Tiberius. Hij is de zoon van Marcus Crassus.
Hij is gevangen samen met zijn soldaten.
Ik zal hem verdomme doden.
Dat is de reden waarom hij nog leeft.
Laten we een brandstapel bouwen rondom ingebeeld zand
zoals een arena.
Om plechtig te getuigen van de botsing tussen zwaard en schild.
En betaal het laatste eerbetoon aan de ongeslagen Gallië.
Die zal voor altijd zo ​​in mijn ogen geheugen staat.
Er was een tijd niet lang geleden, dat hij zich van je afwendde.
Iets waar ik hem bij steunde.
Het verleden is zelden zoals we het willen.
De toekomst is onbekend.
Omarm het heden
en zet alle andere zorgen opzij.
Laten we jou spel spelen.
Elke druppel Romeins bloed vergoten ter ere
van hen die van ons werden afgenomen.
Dood de Romeinse hond!
Ik ken deze.
Agron. Uit het land ten oosten van de Rijn.
Een wild mens, niet te vertrouwen
zelfs onder zijn eigen soort.
Deze is anders.
Een gladiator staande naast Spartacus
in een gewaardeerd positie,
de Kelt Gannicus en de gevallen Gallië
zijn alleen zijn gelijken .
Heeft hij wat gezegd ?
Alleen onbeleefd gevloek, Commandant.
Ik heb nog meer te zeggen,
jullie verdomde kutjes...
Meer dood dan levend,
toch blijft hij beledigingen uiten.
Ik zou willen dat een gladiator zoals deze,
harder werden aaangepakt voor het doel.
Ik wil deze zien lijden.
Spijker hem aan het kruis...
als waarschuwing aan allen die weigeren
om correct te spreken.
Ik zal toch nog jou verdomde kop krijgen.
Een indrukwekkende prestatie,
Voor iemand die nooit meer een zwaard aanraakt...
Dit overkomt allen die Spartacus volgen
dat is hun gedeelde lot.
Commandant.
Een afgezant van Pompey is aangekomen.
Wat is er met Tiberius?
Hij is niet bij hen.
Commandant Crassus.
Ik heb een bericht van proconsul Pompeius...
Waar is mijn zoon?
Uw zoon...?
Hij is gezonden met twee anderen
om met uw commandant te spreken.
Excuses, Ik weet niets van uw zoon,
noch van anderen naar ons toegestuurd.
Ik ben de enigste afgezant...
Ze stonden voor mij voorzien van het verdomde teken van Pompey!
Andere boodschappers zijn gezonden.
Maar niet naar u.
Heeft iemand zich gemeld?
Een aantal van de mannen, was op weg
in zuidelijke richting naar Latium.
Laat ons alleen.
Het waren Spartacus zijn mannen, die zich voordeden als Pompeius.
Dat kon u niet weten...
Maar jij wel! Je was onder de rebellen in Sinuessa!
Er waren duizenden in die stad.
Het was geluk geweest
als ik degene had gekend, die zich presenteerden.
God zijn regen schijt op ons.
Is het geen zegen, dat ze u
niet in een valstrikt lokten?
Als de Commandant in de handen van Spartacus was gevallen...
We weten niet of Tiberius is gedood.
Hij draagt de naam Crassus.
En daardoor de waarde voor een onderhandeling.
Geloof u dat hij leeft ?
Zoals elke vader zou,
ik heb me niet neergelegd bij zijn dood.
Dan moeten we bidden voor een goede uitkomst,
en wacht tot Spartacus om terug komt...
Ik zal niet wachten terwijl mijn zoon zijn leven
bungelt aan een rafelende draad.
Wij weten welke richting Spartacus op gaat.
Een aantal mannen op paard kunnen hem inhalen
en met hem onderhandelen.
Spartacus zal u doden ,
ongeacht de kosten.
Ik zal Rufus de taak geven.
Ik heb meer vertrouwen in iemand
met meer kennis over Spartacus en zijn horde.
Iemand die onder hen leefde ,
en kennis heeft van hun verraderlijke karakters.
U zou me mijn dood injagen.
Zij zullen je niets doen.
We hebben iets wat Spartacus graag wil.
En als u het fout hebt?
Dan zal ik ook om jou rouwen.
Verdomme.
Ik heb hier ook schuld aan.
Ik was als aas gelokt door lof en vaderlijke trots.
Hij moet geweten hebben dat het Spartacus mannen waren,
gehuld in valse mantels.
Gebruik je wapen niet als het gevraagd word.
We zullen ze niet amuseren in onze dood.
Vergeet niet dat wij Romeinen zijn,
en zij slaven.
Toch bent u degene in de boeien.
Een zware tol, ja toch?
Om te zijn veroordeeld aan de grillen van een meester?
Je was nooit eerder in ketens.
Je smede ze met je eigen handen.
Elke onzichtbare koppeling in mijn hart
dwong me uit de armen van je vader.
Ontdoe mij van deze ketens,
en breng je naar hem terug.
Zijn hart klopt nog steeds voor jou, Kore.
Ondanks alles wat er is gebeurd.
Is hij nog steeds verliefd op mij?
En zou hemel en aarde bewegen om u te herwinnen.
Ik had dat niet durven hopen.
Dank.
Weet dat ik terugkeer in de nacht.
Wanneer het uw tijd is om te sterven.
Iets waar ik lang op gewacht heb.
Het is al een hele tijd geleden sinds ik gladiator was.
Titel en doel waren nooit gewenst.
Rome dwong mij en vele broerders van mij.
En deze nacht...
geven we de gunst terug!
Laat de zoon van Crassus en zijn mannen zien
wat we hebben geleerd onder de slavernij
van hun machtige Republiek.
En in die les
eren we de doden
met Romeins bloed!
Ik zou willen weten wat je presteerd
zonder legioenen om te helpen,
zoals ze deden tegen Crixus en Agron.
Begin!
Ik ben een Romein!
Ik zal niet vechten voor je verdomde entertainment...
Je zal vechten, of worden gedood waar je staat!
Als een enkele Romein te laf is om mij onder ogen te treden...
stuur dan twee om minder zenuwachtig te zijn!
Ik heb nooit eerder de spelen gezien.
Ze zijn maar een zwakke afspiegeling van hun glorie.
Je spreekt alsof je hart smacht naar zulke dagen.
Om terug te keren naar ketens en de zweep, nee.
Om weer in het zand te staan..
Voor een ​​duidelijk doel van wie je bent
en wat er moet gebeuren...
Dat is iets wat bij allen van ons hoort.
Ik zou meer bloed willen,
om mijn broer Crixus te eren
en allen die gedood zijn!
Gannicus!
Neem je positie in!
Twee Romeinen lijken geen strijd te leveren !
Stuur dan drie, zodat ik het juiste eerbetoon kan leveren!
Gannicus is èèn van de beteren?
Gladiators zijn allemaal goed.
Het is de enige manier om te overleven in de arena.
Gannicus is de enige onder ons
die zijn vrijheid won in het zand.
Als hij vrij is, waarom helpt hij dan de slaven
tegen de Republiek?
Hij deed dat om zijn ​​ gevallen broeders te eren.
en degenen die ons leerden te strijden
en de band die alle mannen zodoende verbindt.
Is het moeilijk ?
Om uw mensen gedood te zien?
Ze zijn dat niet langer.
Ik ben weg van de Republiek,
zonder gevoel van verlies of lijden.
Ik mag terugdeinzen van het bloederig gezicht...
Weet dat ik geniet van de betekenis ervan.
Ach, hoopte dat hier duizend mannen stonden.
Jou dood door mijn hand waardig voor de herinnering aan Agron .
ben je voorbereid op de finale wedstrijd?
Crixus schepte een keer op over zijn bekwaamheid als gladiator,
in het eerste gesprek dat we ooit hadden.
Ik zei dat ik de spelen niks vond...
Nu zijn ze alles waar ik naar verlang.
Je weet zeker dat hij het is?
Ga niet onde de beschermkap.
Waar heb je het over?
Iets wat ik begroet.
Ik bied een eerlijke ruil! Vijfhonderd van jou mannen
gevangen in de strijd tegen Crixus voor het leven van Tiberius ...
Wacht!
Ik wil dit horen...
Hij leeft?
De jongen?
Misschien. Nog eventjes.
Zeg me dat je niet ten prooi viel aan de tong van deze adder?
De woorden die ik zeg zijn niet mijn eigen.
Denk niet dat ik degene ben om je te begroeten
met verdomde goedwillende intenties.
Crassus zou een dergelijke ruil aanbieden?
Hij zou Jupiter zijn troon bieden in ruil
voor zijn etterende ziekte die
voortgekomen is uit zijn nobele lendenen.
Hij kan ook proberen ons weer
in een valstrik te lokken.
Hij probeert niets!
De man is een idioot.
Èèn die ik niet deel,
Vijfhonderd?
Neem mijn leven zoals je graag wilt...
En eindig de hunne daarmee ook.
Verdom de goden.
Je hebt Agron goed geeerd.
Zoals jij Crixus zult eren.
Voor jou!
Ik zou mijn zwaard terug willen, slaaf.
Je beweert dat het zwaard van jou is?
De manier waarop het past in mijn handen
ik dacht dat het gesmeed was voor een vrouw of ziekelijk kind.
Zie je mij als een ziekelijk kind?
Ik vind je meer dan verwacht.
Dank. Ik was bezorgd dat je snel zou sterven.
Ik zal je doden...
Zoals ik de verdomde Galliër doodde...
Ik zal het zwaard nu aan je terug geven.
Naevia!
Neem een pauze.
Crassus bied een ruil!
Zijn zoon voor het leven van vijfhonderd
gevangenen in het gevecht met Crixus!
Een andere Romeinse leugen!
Ik denk het niet.
Toch leg ik de keuze bij degene die het
meest onrecht is aangedaan door de jongen.
Ik had je leven in mijn handen.
Leef met ieder moment wetende dat op een dag binnenkort
ik het terug zal vorderen.
Dood ze! Verdomme dood hem!
Geleverd in jou handen, zoals overeengekomen.
Ik zou met je willen spreken.
Hij is te lang geleden dat ik je zag.
Het doet me goed. Om te zien dat u nog leeft.
Vlij mij niet met je leugenachtige tong.
Je wist dat ze Spartacus mannen waren,
onder het mom van Pompeius mannen.
Een gedurfde aanklacht.
Nou èèn waar mijn vader zeker belang in zal stellen.
De reis van je terugkeer naar zijn armen is vol gevaren.
Voor iemand die een zware les geleerd heeft
in wie boven je staat...
Nee!
Jij gek wijf. Weet je wat je gedaan hebt?
Ik heb de verdomde balans hersteld.
Vijfhonderd van onze mensen zullen hiervoor lijden .
De jongen heeft geen waarde nu.
Evenmin het leven van Caesar.
Wacht! Crassus zal nog steeds willen ruilen!
Als je hem iets anders geeft wat zijn hart begeert.
Hij werd gedood door de hand van een rebelse slaaf,
toen we probeerden om het kamp van Spartacus binnen te trekken.
Een man met jarenlange littekens, door zijn meester
diep in het vlees geëtst.
En toch wilde je ruilen?
Ik wist welke wond een dergelijk verlies zou veroorzaken.
Ik zocht alleen balsem en een gelegenheid die het bood...
Dank, Gaius.
U bent nu mijn rechter hand
U eert mij.
Bereid de mannen voor op de mars.
Ik zou in de richting van Spartacus gaan
en hem zien verdiende einde brengen.
Commandant.
Open je ogen.
Marcus...
Vanaf deze dag ben ik weer... je meester .
Hopende dat degenen die we in ons hart hebben in ons midden waren.
Nasir...
De goden lieten je terugkeren in mijn armen.
Ik was gek om u ooit te verlaten.
Deze nacht is vol vreugde over onze hereniging
met de gedachtes aan die ons ontvielen.
Vaders.
Broeders en zusters.
Zoons en geliefdes.
Hou ze bij je want de schaduw van Rome is op ons.
We zullen samen ons doel proberen te bereiken.
Wat de prijs ook mag zijn.
Toch laat het ons niet vergeten
die ons ontvallen zijn.
Degenen die hun leven opgeofferd hebben
zodat allen vrij kunnen leven.
Voor Crixus!
Voor Sura.
Voor Varro en Mira!
Voor Oenomaus!
Voor Diotimus!
Voor Rhaskos.
Voor Sanus!
Donar!
Voor Duro!
Voor Aca.
Fortis !
Varca !
Nemetes!
Liscus!
Voor Crixus! Crixus! Crixus...
Splij det hemel met het geluid van zijn naam!
Laat het Crassus en Pompeius horen
als verre donder beloofde storm en bloed!
Allen die in staat zijn
om definitief op te staan ​​tegen Rome.
En dit beloof ik jullie.
We zullen in vrijheid leven..
of onze broeders in de dood vergezellen!
translation; Renne Rus ; trysocio